طراحی وب سایت

حتما تابه حال برای شما پیش آمده است که از خود بپرسید این http:// که در ابتدای آدرس وب سایت ها می گذارند یعنی چه؟ کلمه ای که قبل از :// می آید، پروتکل انتقال پیام میان سرویس دهنده و سرویس گیرنده را مشخص می کند. از پرکاربردترین این پروتکل ها، http است. هما ن طور که از نام http 1 برمی آید، سرویسی استاندارد برای فرستادن درخواست و دریافت پاسخ بین سرویس دهنده و سرویس گیرنده است. در اینجا سرویس گیرنده کاربر هدف و سرویس دهنده وب سایت است. هر درخواست http از سمت سرویس گیرنده (که ممکن است به فرم ربات جستجوگر، مرورگر اینترنت و ... باشد) به عنوان کارگزار کاربر2 تعریف می شود. سرویس دهنده ای که پاسخ می دهد (و ممکن است این پاسخ به شکل تصویر، متن و حتی فایل باشد)، سرور مبدا3 نامیده می شود. در این میان ممکن است که کارگزار کاربر و سرور مبدا از واسط های متفاوتی مانند پروکسی ها، درگاه های شبکه4 و تونل ها استفاده کنند. http ملزم به استفاده از پشته tcp/ip و لایه های آن نیست، با این وجود محبوب ترین پروتکل در اینترنت است. درواقع این ویژگی http است که می تواند روی هر پروتکل دیگری در اینترنت یا شبکه های داخلی پیاده سازی شود. شیوه عملکرد http به طور ساده به این صورت است: سرویس گیرنده، درخواست جدیدی روی پروتکل tcp و پورتی خاص (به طور پیش فرض 80 در نظر گرفته می شود) ایجاد می کند. سرویس دهنده http روی آن پورت به انتظار می نشیند تا سرویس گیرنده درخواست خود را ارسال کند. سرور به محض دریافت درخواست، پیامی که مشخص کننده وضعیت5 است (مانند " ok 200 1.1http/ )"، از طرف خود بازمی گرداند. در مرحله بعد، با توجه به درخواست ممکن است بدنه پیام ارسالی پیام خطا یا اطلاعات درخواستی کاربر باشد. به عنوان مثال، بیایید رفت و برگشت یک درخواست ساده را بررسی کنیم: 1– بسته اطلاعاتی در پروتکل http درخواستی– درخواست، مانند: 1.1 get/images/logo.gif http/ که منبعی با نام /images/logo.gif را از سرور درخواست می کند.– مجموعه ای از سرآیندها، مانند زبان مقبول: انگلیسی (accept-language: en) – یک خط خالی– بدنه پیام اختیاری.توجه داشته باشید که منظور از خط خالی، crlf است. در پروتکل http نسخه 1.1، تمامی سرآیندهایی که در بسته قرار می گیرند اختیاری اند. تنها سرآیند6 اجباری است که میزبان را مشخص می کند.2– روش های درخواستپروتکل http هشت روش7 را برای ارسال درخواست تعریف کرده است. این روش ها، بسته به نوع تعامل سرویس گیرنده و سرویس دهنده به کار می آیند. در این جا مهم ترین آن ها را بررسی می کنیم: head : این روش، هنگامی مفید است که تنها به اطلاعاتی که از سوی سرویس دهنده ارسال می شود، نیاز داریم و با محتوی بسته کاری نداریم. get : به کمک get می توان اطلاعات را از طریق uri 8 انتقال داد. این موضوع وقتی مفید است که بخواهیم از سرویس گیرنده اطلاعاتی را منتقل کنیم. اما اطلاعات در بدنه نباشد. post : اطلاعات را برای پردازش ارسال می کند. اطلاعات در بدنه بسته ارسالی (بعد از خط خالی) قرار می گیرند. 3– بسته اطلاعاتی پاسخ در پروتکل http یک بسته نمونه که از طرف سرور ارسال می شود، تقریبا مشابه شکل زیر است: ok 200 1.1 http/ 2005 may 23 date: mon, gmt 22:38:34 1.3.3.7server: apache/ (unix) (red-hat/linux) jan 08 last-modified: wed, gmt 23:11:55 2003 accept-ranges: bytes 438 :content-length content-type: text/html; 8 charset=utf- خط اول، وضعیت پاسخ را مشخص می کند. 200 به این معنا است که همه چیز مرتب است. سرآیندهای بعدی، به ترتیب، تاریخ درخواست، نام سرویس دهنده، تاریخ اصلاح منبع درخواستی، نوع انتقال داده، طول داده و نوع انتقال داده است. منابع http://www.w3.org/protocolshttp://en.wikipedia.org/wiki/http پی نوشت ها hypertext transfer protocol. 1 user agent. 2 origin server. 3 gateway. 4 status line. 5 host. 6 method. 7 uniform resource indicator. 8 محمدحسین کردونی

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 1   دی   1387  شاخه : شبکه